Lubla położona jest w południowej części Pogórza Strzyżowskiego zajmującego teren pomiędzy Wisłoką a
Wisłokiem oraz Dołami Jasielsko-Sanockimi i Kotliną Sandomierską, 12 km na północny wschód od Jasła,
przy szosie do Frysztaka. Ten teren jest znany ze swoich pięknych widoków i dziewiczej przyrody. Wieś
jest również skarbcem historycznych miejsc, które warto zobaczyć i które pozostawiają niezapomniane
wrażenia na turystach.
Ślady pierwszych osad na terenie Lubli pochodzą z czasów neolitu. Znaleziska z epoki żelaza i
wczesnego średniowiecza, jak również i późniejsze pisemne źródła, dowodzą rozwoju tych stałych
osad na omawianym terenie.
Obecnie wieś należy do powiatu strzyżowskiego w województwie podkarpackim i dekanatu
frysztackiego w diecezji rzeszowskiej.
Pierwsza historyczna wzmianka o wsi Lubla pochodzi z 1185 roku. Wówczas komes Mikołaj z Bogorii ofiarował
istniejącą już osadę w Lubli Zakonowi Cystersów w Koprzywnicy i pozostawała jego własnością do 1796
roku, kiedy została zarejestrowana w imperialnej posiadłości rodziny Habsburgów. W 1808 roku wieś
została sprzedana przez rząd austriacki Janowi Chrzcicielowi Rogoyskiemu, herbu Brochwicz. Właścicielem
Lubli był także Jędrzej Rogoyski, autor Pamiętników moich, obrazujących życie galicyjskiej szlachty. W
1862 roku wieś kupił Ludwin Dzianott. Dwór w Lubli pozostał w posiadaniu rodziny Dzianottów aż do 1946
roku.
Parafialna szkoła w Lubli została założona około 1595 roku. Pisemne źródła podkreślają fakt, że
znajdowała się ona w domu byłego organisty. Nowa szkoła została zbudowana na terenie byłego
cmentarza w XIX wieku a następnie przekształcona w Dom Nauczyciela. Obecny budynek szkoły im.
św. Jana Kantego znajduje się na miejscu, gdzie kiedyś stał dwór rodziny Dzianottów, zniszczony
doszczętnie w 1944 roku. W Lubli funkcjonuje także Filia Gminnej Biblioteki Publicznej z
Frysztaka, powstała w 1957 roku, która dysponuje obecnie niemal 8 tysiącami pozycji książkowych.
Już na początku XX wieku wieś mogła się pochwalić swoją czytelnią, stowarzyszeniem rolników,
strażą pożarną, a także zakładami rzemieślniczymi. W 1914 r. część wioski sąsiadująca z
Sieklówką została spalona doszczętnie przez wycofujące się wojska austriackie.
Podczas okupacji niemieckiej posiadłość rodziny Dzianotów była ważnym ogniwem w łańcuchu ruchu
oporu ze sztabem Armii Krajowej we Frysztaku. Kapelanem Inspektoratu AK na Podkarpaciu był
proboszcz z Lubli ks. Walenty Jasionowski.
Pierwsza historyczna wzmianka o parafii w Lubli pochodzi natomiast z 1277 r. Parafia ta zapewne istniała
wcześniej, lecz z braku dokumentów trudno jest ustalić czas jej powstania.
W Lubli można podziwiać kościół pw. św. Mikołaja biskupa, który jest jednym z najpiękniejszych
późnogotyckich drewnianych kościołów na Podkarpaciu, zbudowany w połowie XV wieku przez Mikołaja Grota,
opata Zakonu Cysterskiego w Koprzywnicy. W 1793 roku do głównej sylwetki kościoła dobudowano wieżę.
Została ona zniszczona podczas wojny w sierpniu 1944 roku. Wieżę wraz z ogrodzeniem zrekonstruowano w
1995 r. staraniem ks. Franciszka Podolskiego. Kościół kilka razy był remontowany ? m.in. w 1778, 1838,
1862, 1922 roku, jak również po II wojnie światowej. Także obecnie od 2003 roku, dzięki trosce i
zaangażowaniu ks. proboszcza Juliana Bartnika, trwają prace remontowo-konserwacyjne przywracające
świątyni pierwotny wygląd.
Świątynia posiada ołtarz główny późnobarokowy i boczne ołtarze pochodzące z początku XVIII wieku.
Szczególnie ciekawe są cenne obrazy: gotycki Misericordia Domini na ołtarzu po lewej stronie z
połowy XV wieku, dwa późnogotyckie w głównym ołtarzu przedstawiające Matkę Boską z Dzieciątkiem
jako Królową Aniołów i patrona kościoła, św. Mikołaja, a także obrazy św. Anny z Maryją i
Dzieciątkiem oraz św. Joachima w ołtarzu z prawej strony.
W lewym ołtarzu znajduje się późnobarokowe antepedium przedstawiające Jezusa koronowanego
cierniami i śmierć św. Stanisława biskupa. Na belce tęczowej umieszczony jest barokowy krzyż z
drugiej połowy XVII wieku oraz świeczniki w kształcie aniołów w stylu rokoko. Ważnym i pięknym
elementem kościoła jest ambona w stylu rokoko z 1778 roku, bogata w ozdobne rzeźby oraz
konfesjonał z drugiej połowy XVIII wieku. Na południowej ścianie wieży dzwonnicy znajduje się
głowa Jezusa, która upamiętnia cudowne wydarzenie - podczas ostrzeliwania Lubli w styczniu 1945
roku wybuch zniszczył krzyż, ale głowa Ukrzyżowanego nienaruszona wbiła się w drewnianą ścianę.
Najcenniejszą rzeźbą, którą można zobaczyć w kościele, jest osiemnastowieczna figura Matki Bożej
Niepokalanie Poczętej pokazująca wpływ sztuki włoskiego baroku.
W dzwonnicy obok kościoła, znajduje się gotycki dzwon z końca XV wieku.
Na terenie Lubli na szczególną uwagę zasługują cztery obiekty z tzw. małej architektury sakralnej. Jednym
z nich jest XIX w. kapliczka w przysiółku Bukowy Las. Kolejną jest kapliczka ludowa o cechach
neogotyckich z 2 poł. XIX w. usytuowana po prawej stronie skrzyżowania drogi Jasło-Frysztak z dojazdem
do kościoła. Na uwagę zasługuje również kapliczka w przysiółku Sośnina, na granicy z Nieplą oraz
drewniana kapliczka przy drodze Jasło-Frysztak w południowej części wsi.
Lubla ze względu na zabytek, jakim jest drewniany kościół, bogatą historię oraz piękne położenie
jest miejscowością, którą warto zwiedzić i na dłużej się w niej zatrzymać. Będzie to okazją do
zapoznania się z dziejami i funkcjonowaniem wsi i parafii, które należą do najstarszych na
Podkarpaciu, a przez to są godne szczególnej uwagi oraz odwiedzenia.